Voorwoord

In mei 2002 wandelde ik de Dingle Way. Voor mij was dit een buitengewoon goede en boeiende ervaring ook met een vleugje avontuur.

Na het beëindigen van de Dingle Way besloot ik om in de nabije toekomst ook de Kerry Way te wandelen. Met het idee dat het traject van de Kerry Way voornamelijk gelegen is in de nabijheid van de Macgillycuddy Mountains en ook op basis van informatie die ik hoorde van wandelaars die deze lange afstandswandeling reeds achter de rug hadden, en in het bijzonder omwille van mijn voorliefde voor Ierland, besloot ik deze wandeling zeker ook nog te doen. Dank zij informatie die ik hoofdzakelijk via het internet had kunnen inwinnen, was ik op voorhand behoorlijk goed geïnformeerd.

Het vertrek

Ryan Air heeft ons een goedkope vliegtrip dit jaar vertrekken we, van 29 april tot 9 mei, naar het graafschap Kerry voor de wandelweg "Kerry Way" op het schiereiland Iveragh . Deze gemarkeerde wandeltocht is, met zijn 215 km meteen de langste gemarkeerde wandelroute van lerland. Meerdere malen werd ik aangeraden om dit in de vroege meimaand te doen, om dan de fauna en flora in volle bloei te kunnen bewonderen. De organisatoren voorzien hiervoor een planning van 9 volledige wandeldagen, varierend van 13 km tot 30 km. per dag. Rekening wordt gehouden dat je extra kilometers in acht moet nemen door het feit dat je soms de wandelroute moet verlaten om een overnachtingsplaats te vinden.

Wij nemen een stevige en grote rugzak mee en zullen verblijven in hostels zonder voorafgaande reservatie. Enerzijds een stukje op avontuur, en anderzijds goed geihformeerd via het internet zoals reisverslagen van voorgangers, info over "the independent hostels", de aanbevolen gedetailleerde Ordnance Survey Maps, "the Kerry Way map" van de toeristische dienst van Cork-Kerry, enz.... De eerste dag komen we aan in Killarney, de stad waar trouwens de start van de route voorzien is en waar we verblijven in het Sugan Hostel in de Lewis Road, bij Padraig (call him "Pa"), niet ver van het busstation.

Om deze eerste avond in de gepaste stemming te geraken gaan we naar "Killarneys Grand", in de Main Street, een pub met een fraai interieur. Na 22.00 uur zit het hier barstensvol, en dit op een gewone weekdag.We hebben een interessante babbel met een franse gids, die al 23 jaar in Galway woont en die het gewoon is om met toeristen om te gaan. Zij vergezelt o.a. een van haar gasten, een jonge vrouw afkomstig uit Strasbourg. Bij dit eerste pubbezoek stellen we vast hoe de bierprijzen, sedert vorig jaar, alweer gestegen zijn (zoals ook bij ons wel zeker). In de pub wordt er live-muziek gespeeld met een overwegende trek van amerikaanse country-muziek. 's Nachts hoor ik in het hostel nog de regen op het dak en zie ik al uit naar de trektocht. We hebben ons voorgenomen om iedere dag vroeg te vertrekken.