Dag 1 : van Killarney naar Black Valley (22 km)

Om 07.45 uur vatten we de tocht aan; richting Flesk Bridge. Dit is de brug waar de Kerry Way officieel begint. Na een poosje wandelen we door het prachtige National Park van Killarney met zicht op de meren Lough Leane en Muckross Lake en passeren we aan de ruïne van Muckross Abbey en wat verder aan het bekende Muckross House.

Later houden we even op aan de Torc Waterfall. Niet echt indrukwekkend, maar toch een mooi stukje natuur en ook een stopplaats voor de fiets- en wagentoeristen in dit park. Daarna is het flink klimmen op het steile bospad. Na enkele uren wandelen naderen we de eeuwenoude eikenbossen. Alle bomen zijnhier overwoekerd met een dikke laag mos. Het doet mij vooreerst denken aan de oude oerbossen van lerland waarin trouwens de eikenbomen domineerden, maar anderzijds ook aan subtropische wouden.

Een paar herten tonen zich op het pad en we blijven terstond onbeweeglijk om hen nog wat te kunnen bewonderen.

Bij het verlaten van het bos, na een drietal uren wandelen, op het pad "the Old Kenmare Road" genaamd, 'komen we opeens in een compleet ander landschap terecht. Het lijkt erop alsof we in een andere staat zijn. Het landschap hier bestaat uit natte veengronden, in lerland "bogs" genaamd, met een overvloed van hardgele "furzes" (een soort bremstruik, in het Vlaams gaspeldoorn.

Deze struiken lijken op de brem die we in de Vlaamse contreien aantreffen met dat verschil dat de furze een diep gele kleur en dikke scherpe doornen heeft; de geur ervan is sterk en ruikt, volgens sommige "locals", naar mango-vruchten of cocosnoot.

In deze bogs werden (per helicopter), in functie van het voetpad, spoorwegbiels gelegd, in dubbele rij, en zijn deze opgehoogd met korte stukken dwarsliggende spoorwegbiels, om te vermijden dat de wandelaar door de natte bogs moet stappen. We gaan ervan uit de aanleg hiervan een fameuze karwei moet geweest zijn.

Rond de middag grollen de magen en nuttigen we onze picnic in de daartoe bestemde hut van het National Park. In de hut zien we trouwens dat er af en toe een vuurtje aangelegd wordt door de wandelaars om wat eten op te warmen. Terwijl het buiten begint te regenen komt er een jonge Amerikaan, Bryan DOYLE uit Virginia, ons vergezellen in de hut. Dit is trouwens de eerste Kerry Way-wandelaar die we ontmoeten.

Na de pijpestelen-regen zetten we de tocht verder richting Black Valley. We wandelen langs de rand van het Upper Lake met zijn mooie eilandjes ; dit meer maakt ook deel uit van het National Park. Terwijl het nog wat verder regent naderen we Lord Brandons' Cottage en vervolgens de rustige Black Valley.

Black Valley is de gelijkaardige naam van het dorpje bestaande uit een An Oige- hostel, een kleine Internationale jeugdherberg, met geïntegreerd winkeltje, een kerkje, enkele farmhouses omgeven met kleine oude versleten tractoren en afgedankte rommel en geen enkele pub. Voor de rest is hier niks te beleven behalve het genot en de deugden van de natuur, waaronder de roep van de koekoek.

lerland dus in zijn uiterste eenvoud en waar de tijd blijft stilstaan. Dit plekje, "a peaceful place" zoals de leren het zouden noemen, is voor mij lerland op zijn allerbest.

Een oudere vrouwt runt het hostel en het kruidenierswinkeltje. s'Avonds stellen we het goed met de gasten in het hostel: een jong koppel uit de streek van Luzern in Zwitserland, vier jonge vissers uit Andorra, en Bryan DOYLE. Victor, een van de vier Andorra-vissers, presenteert ons wat zalm die hij een paar uur eerder aan de haak sloeg. De 4 jongelui uit de zuiderse ministaat maken er op de late avond een echte feestmaaltijd van.

De oude man van het hostel verneemt dat wij uit Vlaanderen zijn, neemt mij bij de arm en leidt mij naar een muurschilderij in het hostel met de Gap of Dunloe (d.i. een bergpas in de nabije omgeving). Hij toont mij de naam van de vrouw die dit tafereel heeft geschilderd. Ik lees haar naam onderaan de muurschildering : Lily Van Oost. De voornaam doet mij eerder denken aan de naam "Liliane", die dan verengelst werd naar "Lily". Hij zegt dat ze weduwe en Vlaming van geboorte was, en dat ze ondertussen overleden is.

<< Voorwoord       Dag 2 >>



Dromluska